is toegevoegd aan uw favorieten.

Het land mijner vaderen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dus aan wal gekomen, „passeert" men, onder de zorg van Cook zijnde, in de letterlijke beteekenis van het woord, de douane. De bagage wordt niet onderzocht; den reizigers wordt niets gevraagd; alles gaat ongehinderd door. Het geheim hiervan is, dat Cook, volgens een vast tarief, van item zóóveel per hoofd, „backsheesh" betaalt aan de ambtenaren der inkomende rechten. Dit is, zeker, de gemakkelijkste regeling denkbaar: De reiziger, of hij veel, of weinig, of niets belastbaars bij zich heeft, betaalt een zeker handgeld aan Cook, waaruit deze de ambtenaren tevreden stelt, en de Turksche Regeering krijgt.... niets. Smokkelen kan er op deze wijze niet plaats vinden. En „omkooperij" ook niet. Er wordt alleen maar „backsheesh" gegeven. l) De Turksche tollenaars, die anders moeilijk, indien ooit, hun bezoldiging zouden krijgen, varen er wel bij, en de reizigers ook; terwijl Cook er geen schade bij lijdt. En wat kan men, in verband met een douane-kantoor, meer begeeren! Doch wee, intusschen, wie geen backsheesh geeft!

Een nauwe, kromme, morsige, drukke straat, in welke men gedurig gevaar loopt, door zwaarbeladen kameelen en andere lastdieren, vertreden te worden of plat gedrukt, leidt, in Noordelijke richting, naar een open plaats, waar markt gehouden wordt, en waar rij tuigen gereed stonden om ons, reizigers, naar een hotel te brengen, terwijl de bagage gedragen werd, door Inlandsche sjouwers. Dat zulke lieden, hier, geoefend moeten zijn in het dragen van zware lasten, daar kameelen noch ezels of voertuigen nabij de landingplaats kunnen komen, is te verwachten; doch dat zóóveel vracht op één mensch geladen kan worden, als hier de gewoonte is, moet aanschouwd worden om het te kunnen gelooven. Met een grooten koffer of kist op den rug; een pak of mand op het hoofd; een paar valiezen om den hals en op de borst, en de beide handen vol met allerlei artikelen, is van den kromgebogen drager weinig meer te zien, dan zijn beenen; en met zulk een last stapt hij, lustig, of grommend, voort, — misschien wel hongerig van maag, en zeker met vooruitzicht op slechts karig loon. Nauwelijks waren wij bij het

') Dit geschiedt niet in het geheim, maar openlijk. Dat een ambtenaar bij de inkomende rechten in het Westen, na jaren langen dienst, pensioen wacht, kan geen Turksche verificateur begrijpen, waar zijn Europeesche collega „zóóveel betere gelegenheid heeft om backsheesh te nemen, dan hij zelf."