is toegevoegd aan uw favorieten.

Het land mijner vaderen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tienduizenden, die vergeving van zonden meenden te zullen vinden in de aanraking van het Graf, waarin de Heere gelegen had; soldaten, krijgszuchtig en buitgierig, benevens priesters en monniken, en talloos velen, die niets hadden te verliezen maar alles hoopten van zulk een kruistocht als nu gepredikt werd, waren gereed om de banier te volgen, door Rome gewijd, die hen opriep tot den „heiligen krijg", ter bevrijding van het „heilige graf", den „heiligen kruisheuvel", het „heilige kruis", evenals de heilige reliquien in Jerusalem en het Heilige Land, uit der ongeloovigen hand. „God wil het", zoo was de leuze; de overwinning zou zeker zijn.

De eerste, ongeordende, kruistocht had zich in beweging gesteld in de lente van 1096; en het kruisvaardersleger, meer dan een half millioen sterk onder verschillende Princelijke aanvoerders had Klein-Azië bereikt in het begin van 1098. In Juni van dat jaar werd Antiochië door de kruisvaarders genomen. En nu, één jaar later, was hun standaard geplant op den Olijfberg en aanschouwt men van Moria's geplaveiden kruin hoe het kruisleger zich tot den aanval schikt.

Zie, daar ten N.-Oosten, aan den afhang van den Olijfberg en van Scopus legert het kamp zich van den aanvoerder Godfried, en naar het Westen zich uitstrekkende, tegenover de Damascuspoort zijn de legerbenden uit Vlaanderen en Normandië, terwijl de Italianen en Zuidelijke Franschen, de stad aan de Westelijke zijde insluiten. Twintigduizend krijgers slechts van de honderdduizenden, die zijn uitgetrokken ter verlossing van Jerusalem, mogen nu de muren der stad aanschouwen, doch hoe zullen zij haar vermeesteren ? De noodigste middelen ontbreken om die hooge, breede, sterke muren te kunnen beklimmen en er is geen hout om torens te bouwen tot den aanval, toen, onmisbaar. Ook is er gebrek aan spijze, maar bovenal aan drinkwater. Onbeschrijfelijk veel wordt deswege in het leger der Christenen, vooral ook door ouden, zieken, vrouwen en kinderen, die mede optrokken geleden .... Als Israël om de muren van Jericho, gaan de belegeraars, in processie, rond om Jerusalem ; doch anders dan toen, vallen de muren niet, maar worden van die muren door de ongeloovigen brandende olie en zware steenen op hen geworpen. Eindelijk toch is men tot den aanval gereed ; met heldenmoed wordt, herhaaldelijk, den storm beproefd; doch de Islammers strijden met den moed der fanatiekste vertwijfeling om