is toegevoegd aan uw favorieten.

Onder de vanen van vriend en vijand

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ook als het geluk u en mij gunstig geziud ^hetgeen n. God's hand ligt, zoo zullen er toch ook moeilijke dagen eu uren komen, ureu waarin de gevouwen handjes van een kind eu zijn half bewust stamelend gebed u tot troost

e„ verkwikt kunnen **»■ «

zullen u omringen overal; veldslagen • • ■ • 1 oe ^ . . de dood in menige gedaante ....

U ziet de toekomst dau al bijzonder donker in, moeder. Maar waarlijk, u verkeert in een dwaling. ^ at zou ei \ooi verschrikkelijks kunnen gebeuren? Wat doen wijvoor kwaad. Men heeft ons geroepen en wij komen; men ie o kroon aan en wij nemen die aan. Dus een plecht.ge, fiaaie kroning .... ik verheug er mij nu al op . . . . vol gejubel, enkel vroolijfee piekten .« weiwiltod gem.de iiieuschen. Het eeue feest voor het andere na, muziek

d*"k vrees dat de dans niet zeer vroolijk zal zijn. Krijgsgeschreeuw eu kanongebulder de begeleidende nruxtek.

.Maar, moeder, indien ons nu waarlijk alles indien niemand ons n.et kracht ondersteunt of n. staat s om ons te ondersteunen, welnu, dan komen w,j weder thuis

en blijft alles bij het oude."

De jonge vorstin had deze woorden zoo luchthartig gezegd,

alsof er inplaats van een verloren koninkrijk sprake was

van het eene of andere mislukte pretje, waarover men zich

een oogenblik beklaagt Doch eensklaps - zoo heli vei-

anderlijk was haar natuur - wierp z,j het hoofd m den

nek, hare oogen begonnen te vlammen, op haar fraai gelaat

verscheen een uitdrukking van vastberadenheid en de koningin

in haar sprak fier: „Neen, driemaal neen! U ij wijken me.

Mijn koninklijke vader van Engeland zal en moet zijn kind,

moet zijne kleinzoons beschermen.

.Eindelijk, eindelijk!» sprak Jnliane met een ge.oe tan verlichting. .Goed, mijn dochter. De toorn en dat aelfvtntruuweu slaat n beter dan die onnadenkende voorliefde ooi denkbeeldige feesten. Maar misleid je zelve niet. Eogela