is toegevoegd aan uw favorieten.

Onder de vanen van vriend en vijand

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen was het voor goed gedaan met den ongelukkigen winterkoning-pfalzgraaf Frederik.

Vreeselijk werd er huis gehouden in het ongelukkige Heidelberg dat dapper was verdedigd door den gouverneur, overste Yon der Merven, maar in het eind toch moest vallen.

Wel waren de troepen van Tilly onverrichterzake moeten terugtrekken voor de vesting Dilsberg, hetgeen de familie Von Steinach in de stad met trots vervulde en Sigismund in zijn besluit versterkte om mee te werken aan de verdediging van de stad, maar ondanks de groote dapperheid van de inwoners en van de bezetting viel de stad.

Sigismund Von Steinach was op den noodlottigen dag 's morgens reeds vroeg uitgetrokken, zijn vrouw zag hem den geheelen dag niet en had zich opgesloten met Barbara en de jongens. Het kanongebulder verstomde langzamerhand, maar de tooneelen op straat werden woester en afgrijselijker. Ieder oogenblik konden wreede plunderaars het huis binnenstormen . . . Daar dreunden reeds zware voetstappen op de trappen .... het scheen wel alsof er een zware last naar boven werd gesleept. Er werd geklopt. ,/Doe open, Vrouwe Von Steinach, uw man" ....

Haastig voldeed Agnes aan het bevel.

Eenige oogenblikken later zijn de beide vrouwen en de tweelingen alleen met het lijk van Sigismund. Agnes is in zwijm gevallen. Barbara houdt de jongens van haar verwijderd, die bewusteloosheid is zoo weldadig voor de arme vrouw. De jongens sluipen nu eenigszins angstvallig naar het lijk van hun vader. Ontsteld trekken zij hunne handen terug als zij het gelaat aanraken en voelen hoe koud het is. En Berthold vraagt met groote, verschrikte kinderoogen als hij het leelijke gat in het voorhoofd gewaar wordt, waaruit nog een paar droppels bloed vloeien: //Wie heeft dat gedaan?"

En de trouwe verzorgster antwoordt zonder omwegen: ,/Dat zal wel niet zijn uit maken, een van de duizend vijanden."

z/Maar één, Barbara, één heeft er toch schuld aan!" roept