is toegevoegd aan uw favorieten.

Onder de vanen van vriend en vijand

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ffJa, zoo is de uaatn. Men heeft mij geen geheimhouding aanbevolen, ik inag dus wel over hem berichten. Het kind noeint hem grootvader. Het ziet er treurig met hem uit," merkte de bode op.

z/Muk!" zeide Berthold op een toon, die geen tegenspraak duldde: //Wek grootvader terstond en zeg hem, dat wij reeds voor uit zijn gegaan."

Een hardverseheurend tooueel kregen de broeders op het plein voor de herberg te aanschouwen. Daar stonden twee vrachtwagens vol kleine kinderen omgeven door een dichte schare inwoners van Naumburg. Op een der wagens stond een oude vrouw met verwarde, grijze haren en reikte het eene kind voor het andere na over aan de haar toegestoken handen. Dat waren de geredde kinderen uit Maagdeburg. Gekleed in lompen, of halfverbrande kleeren, ouderloos, dakloos, naamloos de meesten, werden zij uitgedeeld aan barmhartige mensehen. Gered uit de puinhoopen van Maagdeburg!

En Dr. Henneberg in zijn bed in een der logeerkamers van de herberg was nauwelijks te herkennen. Het was duidelijk zichtbaar, dat deze doodzieke man niet lang meer zou leven. Zijn kleindochtertje zat op een voetbankje voor zijn bed, gaf hem nu eens wiju met water te drinken en bette dan weer een afzichtelijke wonde aan zijn been. Het gelaat van den zieke klaarde op, toen hij de beide jonkers Von Steinach de kamer zag binnenkomen.

Hij wenkte ze plaats te nemen aan zijn bed en vroeg hen terstond, hoe hun grootvader het maakte. Toen hij vernam, dat de oude heer dadelijk zou komen, haalde hij verruimd adem. //Goddank, dan behoef ik mij niet meer bezorgd te maken over Hermine."

Met een voorgewende boodschap zond hij nu het kind de kamer uit en liet zich niet weerhouden de beide jonkers een verslag te geven van het beleg, dat hij had meegemaakt. »Het zal u teveel vermoeien," waarschuwde Winfried. //Integendeel, ik moet eer ik sterf, mijn hart eens uitstorten. Ik moet aan deelnemende menschen meedeelen wat die on-