is toegevoegd aan uw favorieten.

Onder de vanen van vriend en vijand

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Sakseu te beletten eveneens hun voorbeeld te volgen. Waar hij bereikte niet alleen zijn doel niet, doch door het vijandig optreden van zijne troepen op Saksisch grondgebied, voornamelijk in Merseburg en Naumburg, werd keurvorst Johann George den Zweedschen Koning juist in de armen gedreven. Het vurig verlangde verbond werd eindelijk gesloten en Tilly kon in den brief, dien de keurvorst aan den keizer schreef, lezen, dat hij, Johann George, meende door zijn gehoorzaamheid aan den keizer beteren dank te hebben verdiend dan dat men zijn land niet roof, plundering en brand bezocht. //Beter een openlijk vijand, dan zulke vrienden !" liep men in het Saksenland.

Terwijl Tilly Leipzig nu belegerde, verscheen overste Von Holk met zijn ruiters en voetknechten voor de poorten van Naumburg en begeerde binnen te worden gelaten. Na eenigen tijd te hebben onderhandeld waarbij werd bepaald, dat slechts een gedeelte van de manschappen binnen gelaten zouden worden en dat een plundering zou worden afgekocht voor de som van tweeduizend thaler, waaraan nog vijfduizend thaler zou worden toegevoegd zoodra Holk weer aftrok, werden de poorten geopend. Niettegenstaande dit verdrag hielden de soldaten van Holk huis als wilden in Naumburg.

Zoo gebeurde het op zekeren dag, dat Valeutijn en Just Lobedanz twee scherpschutters van Holk op straat tegen kwamen. Eer Valentijn er op verdacht was, kreeg hij van een der beide soldaten een duw, die hem bijna in de goot deed tuimelen. Het scheen dat Valentijn in het voorbijgaan zijn mouw had aangeraakt en in hun overmoedigheid veroorloofden de krijgslieden zich alles. ,/Elink zoo!" riep de tweede, //in de goot met dat lamme burgervolk hier in de stad!"

Just wilde den soldaat reeds te lijf, toen deze schreeuwde: //Wou jij er ook een hebben? Marsch of ik sla je je hersenpan in \"

Reeds waren eenige burgers toegeschoten tot groote ergernis van de broeders. Het gelukte hen Valentijn en Just te beletten zich op hun beurt op de soldaten te werpen; de