is toegevoegd aan uw favorieten.
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

broeders waren echter in liet geheel niet tevreden over dezen afloop waarbij zij geen andere voldoening kregen dan dat zij heelhuids naar huis konden gaan.

Natuurlijk staken Valentijn en Just hun ergernis niet onder stoelen en banken en beklaagden zich bij de tweelingen over de ongewenschte tusschenkonist van de burgers.

//Dat is een vingerwijzing van den hemel!" riep Berthold uit, toen Valentijn en Just gloeiend van verontwaardiging hem het geval vertelden. //Nu moet ik jullie deelgenoot maken van onze plannen."

┬╗Welke plannen?" vroeg Valentijn.

//Luistert. Jullie weet, dat Gustaaf Adolf' in aantocht is," begon Berthold op fluisterenden toon, //weldra moeten de twee vijandelijke legers tegenover elkander staan . . . behoef je nu een oogenblik te twijfelen aan een goeden afloop voor de Zweden en de met hen verbonden Saksers als de aanvoerder van de vijandelijke troepen plotseling dood blijft? En, vervolgde hij, toen hij zag dat Valentijn en Just aandachtig zijne woorden volgden: //En nu heb ik een plan bedacht, maar het is niet geraden er hier in ons woonvertrek langer over te spreken. Bedenk jullie eens een plaats, waar wij onopgemerkt en ongestoord kunnen beraadslagen en ik jullie alles kan uiteenzetten."

//Tegen schemerdonker in het magazijn," stelde Just voor, //dan komt daar niemand meer."

//Afgesproken. Morgenavond verwacht ik jullie daar, nu is het te laat."

Toen dominee Leander den volgenden avond na een bezoek, dat hij den vrijheer had gebracht toevallig uit het gangvenster van de eerste verdieping naar het binnenplein keek, viel het hem op, dat de vier jonge mannen ieder afzonderlijk met korte tusschenpoozen het plein oversloopen en schuw om zich kijkend in het magazijn verdwenen. Hij schudde zijn hoofd en kon zich het zoo schijnbaar onbeduidende voorval den verderen avond niet uit het hoofd zetten. De manier van optreden van Berthold beviel hem in den laatsten tijd