is toegevoegd aan uw favorieten.

Onder de vanen van vriend en vijand

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op dergelijke standjes in het leger, maar het is niet van de officieren te eischen, dat zij alom tegenwoordig zijn. Ik doe je voor je moeite den jood en een opzichter over, als geschenk, zij behooren mij toe, want zij waren onder mijne manschappen; laat ze er niet te goedkoop afkomen, maar recommandeer ze bij den provoost."

//Ik neem ze dankbaar aan overste."

Valentijn gelastte het tweetal voor hem uit te gaan. Dergelijke geschenken beduidden in dien tijd een niet te versmaden som gelds, waarmee de beklaagden zich moesten vrijkoopen.

0Die Duitschers hebben toch altijd een streepje bij u voor, overste." Het was Olger Tott die deze woorden gewild schertsend bij het weggaan tegen Rolfson zeide. Hij meende, dat Berthold hem niet meer kon verstaan, maar deze keerde zich onverwachts om. //Hadt u. mij iets te zeggen, heer Olger Tott?"

//Niet dat ik weet," antwoordde deze zijn schouders ophalend.

//Het spijt mij, heer, dat wij beiden onder de wetten van het kamp staan, ik zou anders wel een middeltje weten uw tong, die een weinig te lang schijnt te zijn, wat in te korten."

//Vrede, heeren," kwam de overste tusschenbeide, mij dunkt dat wij officieren onze minderen het voorbeeld moeten geven door het in acht nemen van de wetten in het kamp. Kom, luiteuant Tott!"

Rolfson had voor het oogenblik een strijd tusscheu kapitein Von Steinach en luitenant Tott voorkomen, maar beide konden het voorval niet zoo spoedig vergeten.

Noch de jood noch de opzichter waagden liet een poging tot vluchten te beproeven, het zou hen midden in het kamp niets hebben gebaat.

//Kapitein," vroeg Valentijn, //laat den opzichter aan mij over, ik zal het wel met hem klaar spelen."

//Voor miju part, met alle plezier, geluk er mee!"

Toen Berthold alleen was in zijn tent met den jood wierp hij hoed, handschoenen en degen op de tafel en trok een bankje naar zich toe. Nadat hij plaats had genomen, schonk