is toegevoegd aan uw favorieten.

Onder de vanen van vriend en vijand

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Pappen hei in en neem je verdere opvoeding op mij. Van ït oogenblik af aan sta je bij mij in dienst, met je zwaarmoedigheid speel ik liet wel klaar, laat dat maar aan mij over'" „Maar, heer" .... J

„Zwijg!" bulderde de generaal met een stem als van een eeuw. „Ik ben gehoorzaamheid gewend en verlang dat ook van u. .e bent in mijn macht, mijn gevangene, mijn speeltuig. Je zult een ordentelijk ruiter en officier onder mij worden.

Ik zal je dagelijksch aan je afschuwelijk gelaat herinneren dat je je telkens ergert of er eindelijk om gaat lachen. Beidé is goed voor je lamlendige manier van optreden.''

//O God !" zuchtte Barbara.

„Houd je stil, oude draak !" snaauwde de zwarte ruiter haar toe, „als je van hem houdt en later misschien lot bezinning komt, zul je er mij nog eens dankbaar voor zijn." „Ik weet niet meer waar mijn hoofd staat" ... zeide Winfried. „Hier staat je hoofd," antwoordde de generaal en duidde op zich zeiven „nu echter is het uit met al dat geleuter. Maak je klaar!"

„Beste jonker !" snikte Barabara, „ge kunt er niet aan ontkomen, schik u maar liever. Misschien helpt God en"

„De zwarte Johann von Werth ! Flink zoo gesproken vrouwtje. Wij zullen hem wel fatsoeneeren."

Intusschen had Berthold onvrijwillig het beleg van Heidelberg moeten meemaken. De commandant Abel Moda had de stad niet kunnen houden en moe;t capituleercn met den keizerlijken overste Preumer onder vrij gunstige omstandigheden.

Zooals vooraf bepaald was, had het duel met Ol^er Tott plaats gehad, waarbij beide partijen gewond, maar geen van beiden was gedood. Abel Moda had een oogje dicht gedrukt en gedaan, alsof hij van de zaak riiets had gemerkt.

Toen Berthold met zijn vendel, dat hem trouw was gebleven de stad verliet, vanenloos maar niet eerloos, en voorzien van een vrijpas tot aan den anderen kant van den Rijn, was hij in het bezit van het testament van zijn grootvader Pleikard