is toegevoegd aan uw favorieten.

Onder de vanen van vriend en vijand

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN EN TWINTIGSTE HOOFDSTUK Vrede.

Vrede! De vrede van Munster kwam in October 1648 tot stand. Vrede !

Nauwelijks geloofden de menschen het op het eerste bericht. Zij hadden bijna opgegeven het geloof en het vertrouwen op een betere toekomst en lang genoeg had het eind van het werk op zich laten wachten.

Doch hoe zag het er in het rijk uit. Tot op een derde was het aantal bewoners verminderd, tweederde van de bevolking ontbrak om den arbeid uit te oefenen. Dorpen waren verdwenen, steden verwoest. Iedere familie verkeerde in schulden, velen waren tot den bedelstaf gebracht! . . . Allen zijn blijde als de grootste honger kan worden gestilt, aan weelde denkt niemand meer. De gemoederen zijn ruwer, het geheele volk woester en wreeder geworden.

En desniettemin ! Vrede en nog eens vrede ! De klokken in het kleinste dorpje luiden, op berg en in dal klinkt gezang en gejubel, buren vallen elkander in de armen en weenen vreugdetranen. Het is nog zwak, het morgenrood, maar het is er toch, het schemert na een langen, eindeloozen nacht, een frissche luchtstroom is merkbaar. De magere arm, die met de kracht der wanhoop den bijl ophief ter zelfverdediging, trekt aan het klokketouw opdat hij ook een kleinigheid zal bijdragen tot het algemeene feest. De tong, die slechts honger en gevloek heeft gekend, gewent zich aan lofgezang en gebed .... Vrede op aarde!