Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zij hen niet aan kon. Er was dan ook wel oorzaak voor flat de Voorzitter de noodzakelijkheid van uitbreiding der Inrichting betoogde, vooral ter wille dei' jongens. Doch daarom niet alleen. Blijkens eenigc dringende aanvragen zou men zich aan de verpleging van volwassen mannelijke personen wel niet kunnen blijven onttrekken.

Maar dan moet er een Directeur zijn, was het oordeel, en opdat deze dan de belangen van de Inrichting voor vrouwen, zoowel als eene voor mannelijke patiënten tegelijk zou kunnen behartigen, moest er voor de laatste grond in de nabijheid van Bethesda worden gezocht.

Een Directeur is benoemd, en grond heeft men niet al te ver van Haarlem verkregen door den aankoop van de buitenplaats „Meer en Bosch te Heemstede.

Hierop komen wij echter straks terug, om ons 1111 allereerst alleen bezig te houden met wat verder in Haarlem voor vrouwelijke patiënten is geschied.

Toen de jongens op het Spaarne gehuisvest waren, werd Zoar voor onze verpleging opgeheven, en werd het gebouwtje aan de eigenares onder dankbetuiging

teruggegeven.

In Bethesda werden verpleegd een aantal vrouwelijke patiënten tusschen de 10 en 34 jaren oud, die men in twee groepen, rustigen en minder rustigen, verdeelde. Haar aantal was weldra tot 24 uitgebreid, en daarmede was Bethesda vol. Ernstig moest dus opnieuw aan uitbreiding worden gedacht. Die uitbreiding achtte men eene levenskwestie voor de Vereeniging. Er werd dus gesproken over een nieuw gebouw. Doch het terrein, waarover men te beschikken had, was daarvoor te klein, en er moest eerst aan het bezit van meer grond worden gedacht. Met Mr. Prins weid onderhandeld over een stuk grond, grenzende aan het

Sluiten