Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn, hunne verpleegden vroolijk en goedsmoeds te zien en hen te hooi en zingen en lachen. Waarlijk dat alles is niet genoeg te waardeeren in eene omgeving als deze, waar men toch maar altijd van ellende omringd is; waarin de meesten jaren lang, soms tot hun niet vroegen dood, als kranken moeten worden verpleegd, en dus voor het leven zoo weinig hebben te hopen.

Dit alles komt het geestelijke leven ten goede. Het helpt onze kranken, zoo waar als bijbellezingen en godsdienstoefeningen hun geestelijk voordeelig zijn.

„Alles heeft zijn bestemden tijd."

Alles op te noemen wat in het belang onzer kranken geschied is ondoenlijk. Dan zouden wij moeten spreken van lezingen, die voor hen gehouden worden; van spelen, die door hen gespeeld en wandelingen die door en met hen gemaakt worden. Vriendelijke gevers en geefsters van grootere of kleinere sommen stellen ons in staat met onze bevolking schoone feestdagen te vieren of gezellige avonden te hebben. Voor de kinderen ontvingen wij wel eens speelgoed, en boeken voor onze bibliotheek. Tegen Kersttijd helpt men ons aan wandkalenders, bijbelsche almanakken en muurteksten, en aan serafine's in onze zalen ontbreekt het gelukkig niet noch aan bijbels en gezangboeken, dank

zij veler mildheid.

Het lied, het christelijk lied vooral, bekleedt onder ons een niet geringe plaats, en niet alleen het orgel, maar ook fluit en viool bewijzen onder ons goede diensten.

„Alle gave Gods is goed, met dankzegging genomen zijnde."

Sluiten