Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ook al grooter geworden stedelijke Inrichting, die nu het „Wilhelmina-Gasthuis" heet. Tot de eischen, lateidoor het Witte Kruis gesteld voor het doen van examen, behoort o. a. dat de examinandus gedurende drie achtereenvolgende jaren in een en hetzelfde ziekenhuis moet werkzaam geweest zijn en er een 3-jarigen cursus moet hebben gevolgd. Zoolang konden wij onze broeders, met het oog op degenen, die op hen moesten volgen, niet afstaan, en uitzondering kon men voor hen niet maken, al bleek men van zekere zijde daartoe volstrekt niet ongenegen. En wel gingen wij voort onze broeders, met het oog op den cursus, voor een jaar in het Gasthuis te plaatsen, maar het doen van examen voor het Witte Kiuis was voor hen afgesloten. Deze bepaling bestond niet bij het sedert in het leven geroepen Haagsche Comité voor Ziekenverpleging, en sedert 1897 legden eenige broeders voor deze Commissie examen af, totdat in 1901 ook dat Comité den eisch stelde, dat de examinandi eerst in een ziekenhuis een doorloopenden cursus moesten hebben gevolgd, waarna in Maart 1902 door onze Vereeniging zelve een ExamenCommissie, bestaande uit verschillende geneeskundigen, die zich daartoe bereid verklaarden, is gevormd, en nu reeds verschillende broeders in de gelegenheid werden gesteld te verwerven het „Diploma Meer en Bosch."

In 1893 werd Dr. van Deventer le geneesheerdirecteur van het krankzinnigen-gesticht „Meerenberg" te Bloemendaal, en daar hij in het Buitengasthuis onze broeders had leeren kennen, begeerde hij hen ook daar voor de verpleging, met het uitzicht hun gegeven van examen in krankzinnigen-verpleging te kunnen doen voor de Commissie uit de Ned. Vereen, voor psychiatrie en neurologie. Daar degenen, die op „Meerenberg" kwamen, nu reeds geruimen tijd in

Sluiten