Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Men begrootte 'Ie wezenlijke uitgaven dan ook op minstens ƒ 500 per jaar voor eiken patiënt. Een jaar nadat Zoar geopend was, berekende men dat de verpleging per dag voor eiken patiënt had gekost ƒ 1.15, of per jaar ƒ-419.75, terwijl slechts was betaald ± ƒ260, dat is dus nog niet eens ten volle ƒ0.72 per dag. En nu had men nog maar alleen voeding, beddegoed, linnengoed, huisraad, enz. berekend; gebouw en ameublement was in de rekening niet mee opgenomen.

En nu is dat bedrag per persoon en per dag, door dat het aantal patiënten grooter werd, wel geringer geworden, maar dan ook alleen, wanneer men buiten beschouwing laat de enorme sommen, die later aan de oprichting der gebouwen zijn heengegaan, en de bedragen, die voor het geregeld onderhoud moeten

worden uitgekeerd.

Het is dus wel duidelijk, dat de Vereeniging, ondanks het zuinigst beheer, onmogelijk van de verpleeggelden kan bestaan, en dat zij krachtig door jaarlijksche contributiën en andere vrijwillige giften, legaten, collacten, enz. moest worden gesteund. En zoo was het niet alleen, zoo is het gebleven tot op den huidigen dag.

En desniettegenstaande kwamen jaar in jaar uit aanvragen om opname voor dochter of zoon, zuster of broeder, moeder of vader, tegen verminderden prijs, want men was niet in staat ƒ 5 per week op te brengen; of er werd gevraagd om gratis-verpleging, want men was arm. Ds. Creutzberg verhaalt dat in de 5 jaren van zijn directeurschap niet minder dan 200 aanvragen hadden moeten worden afgewezen, alleen uit gebrek aan geld gedaan.

Dat deed het Bestuur bitter leed. Van den beginne is o. a. door de Stichtster, later door den Directeur, gedurig voor minstens één vrij bed gepleit. Haast bij

Sluiten