Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

resultaat te wachten zijn, dus ook geen geestelijke verbetering. De patiënten worden gevoed met gezonde spijze, zorg wordt gedragen voor eene goede ligging; de dagverblijven en slaapkamers voor hen zijn luchtig en ruim; zij genieten zooveel mogelijk van de lucht, zij worden gewend aan eene geregelde levenswijze, worden dagelijks en op vaste uren aan op hun krachten berekend werk gehouden, en de noodige ontspanningen hun gegund en verschaft, al hetwelk gunstigen invloed op de gezondheidstoestand oefent. Voorts worden zij door geregeld toezicht binnen en buiten de gebouwen zooveel mogelijk behoed tegen verwonding bij de toevallen, en de Geneesheer is daar om te zorgen zoowel voor eene doelmatige verpleging als voor een doelmatige geneeskundige behandeling. En deze is heel wat meer dan geneesmiddelen voorschrijven en zorgen dat die op vaste tijden worden toegediend. Er valt voor den Geneesheer veel te doen. Allereerst heeft hij op grond van de gevraagde en omtrent den patiënt verstrekte gegevens te beslissen of deze voor opname in onze gestichten in aanmerking komt. Is hij opgenomen, dan heeft de arts de juiste diagnose te stellen, wat een zaak is van veel studie en veel overleg, daar hierbij op alle zich voordoende physische en psychische verschijnselen moet worden gelet. Want eerst door zich nauwkeurig rekenschap te geven van het ziekteverloop, kan hij er achter komen met welke middelen en onder welke omstandigheden de kranke in de gunstigste conditie komt om te genezen.

En dat nu moet met eiken patiënt afzonderlijk, hoofd voor hoofd, geschieden. Zoo bij eenigen kranke, dan is vooral bij den epilepticus of de epileptica individualiseeren beslist noodzakelijk. „Niet de ziekte, wèl de zieke moet worden behandeld."

Sluiten