Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hoe weinig er noodig is om de harmonie te verbreken.

Zij, die bij ons komen, zijn in zeer vele gevallen zelfzuchtig, hoogmoedig, veeleischend, onverdraagzaam, 't Ontbrak aan de wijze leiding tot hiertoe. Zelfs in fatsoenlijke huisgezinnen is vaak zoo weinig begrip van orde en tucht. Hoe veel liefde voor den patiënt men ook heeft, tact om hem te leiden bezat men niet. Bij ons moet men zich leeren schikken naar anderen. Dat gaat niet zoo opeens. Dat gaat ook niet zonder dat die anderen meermalen leelijke woorden naar het hoofd of een duw en stoot krijgen — ach, ook onze patiënten bewijzen hoeveel ruwheid en onbeschaafdheid er onder de menschen is, en hoe de platste en ruwste uitdrukkingen voor iets zeer gewoons gelden. Maar weinigen toch, die in den omgang met anderen onder ons dezelfde blijven. Men leert elkander verdragen, en ook — voor elkander voelen.

Onder onze patienten is in den regel dan ook een gezellige omgang. Vrij algemeen heerscht onder hen zulk een kalme, opgewekte geest, dat personen, die weten wat epileptischen zijn, meermalen hunne verwondering hebben te kennen gegeven over zulk een goeden toon onder zoovele prikkelbare menschen.

Er is, vooral voor het dagelijksch leven in onze Inrichting, misschien dan ook niets, wat meer dan dat te waardeeren is.

Niet, dat de vrede nooit verstoord wordt. Er zijn. die in den regel als zachtmoedige menschen kunnen worden aangeduid, doch onder den invloed van een toeval of in een droomtoestand moet op hen bijzonder worden gelet, want dan heeft bij hen een totale karakterwijziging plaats, zoodat zij op het onverhoeds hunne omgeving zouden aanvallen.

Regel echter is, dat de menschen onder elkander

Sluiten