Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hier is het vonnis nog harder, onmeedoogend hard, en ook hier vragen wij: „is er niet erger beleediging van de rechtbank denkbaar?"

Wel acht ik het — ook als leek — te veel gezegd, als Lamers vraagt: „is dit tweede vonnis niet een bis in idem? Zij gebruikten toch geen andere woorden, dan waarvoor zij reeds veroordeeld waren ?" (')

Dezelfde woorden — ja! maar nu toch opnieuw herhaald en nu niet alleen tegenover den Ofticier, maar tegenover de geheele rechtbank.

Gelukkig oordeelde het Hoog-Gerechtshof heel wat milder en

dit tweede vonnis werd veranderd in een straf van één jaar.

• *

Merkwaardig is het, wat Maria ons van die terechtzitting in den Haag vertelt:

„Een advocaat werd hun toegevoegd, maar Maria maakte eerst bezwaar tegen dien wereldschen bijstand, totdat haar het woord in de gedachten kwam : „En de aarde kwam de vrouw te hulp" en Maria maakte geen bezwaar meer, hem hare belangen toe te vertrouwen.

Onder de pleitrede zat zij met saamgevouwen handen. Verrassend was voor haar wat de advocaat alzoo uitstalde van voorvallen op kerkelijk en Christelijk gebied, waarmede hij deze broederschaar vergeleek.

Hij gewaagde van Jan van Leyden, van de Naaktloopers te Amsterdam, van zedekwetsende tooneelen; maar ook hoorde zij, hoe verheffend hij van hare Broederschap sprak.

Aan den naam van Nieuwlichters, nu een scheldnaam, zou eenmaal een eereplaats worden toegewezen in de geschiedenis van het godsdienstig leven.

Maria Leer mag op ééne lijn gesteld worden met Anna Lee, die in de vorige eeuw in Engeland uit de smidse haars vaders te voorschijn trad, om het Christendom te hervormen en de kwijnende broederliefde op te wekken, maar gesmaad werd en miskend. „Laat ons" zoo sprak hij „wijzer dan Engelands rechters in de vorige eeuw, deze menschen niet door vervolging uit ons land drijven. Misschien gaat er van hun streven naar broederliefde en ruimer godsbegrip een gezegende invloed voor onze Christelijke maatschappij uit."

(') Stemmen t. a. p. blz. 1121.

Sluiten