Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoe men evenwel deze zakelijke overeenkomsten in overeenstemming moet brengen met de uitdrukkelijke bepalingen der artikelen 1101 C. C. en 1349 B. W., is mij niet mogelijk in te zien. Noodgedwongen komt men er dan ook toe deze artikelen als foutief te veroordeelen, m. i. ten onrechte.

Of naar Romeinscli recht z. g. n. zakelijke overeenkomsten bestaanbaar geacht kunnen worden, valt te betwijfelen. Althans Pernice in het „Zeitschrift der Savigny„Stiftuug für Rechtsgeschichte", Bd. IX (Romanistische Abtlieilung) ontkent het; hij wijst er op, dat de Romeinsche juristen aan het overeenkomst-begrip een zeer enge beteekenis toekenden. ,.Das Wort" (i. e. contrahere) „be„zeichnet regelmassig die Begriindung eines verkehrsrecht„lichen Schuldverhaltnisses und wechselt hier" (i. e. in het praetorisch Edict) „mit negotium gerere ab".

Pothier in zijn Traité des Obligations onderscheidt „contrat" en „convention,,Un contrat est une espèce „de convention. Une convention ou une pacte (car ce sont „termes synonymes) est le consentement de deux ou de „plusieurs personnes, pour former entre elles quelque „engagement, ou pour en résoudreunprécédent, ou pour .,1a modifier.

„L'espece de convention qui a pour objet de „former quelque engagement, est celle qu'on appelle „Contrat".

En iets tevoren lezen wij, dat men deze contracten ook wel eens noemt : „engagements personnels, qui don-

Sluiten