Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat de schenking steeds is een handeling tusschen twee partijen.

De verwarring van de motieven met de als resultante van die motieven optredende wil, of anders gezegd van het verwijderd motief met de „eensgezindheid van partijen" (Mr. Goüdoevek) heeft echter reeds tot vele misvattingen aanleiding gegeven.

Zoo komt ook Mr. Libourel ertoe, in zijn reeds meergenoemd Proefschrift den animus donandi in den zin van het verwijderd motief als vereischte voor de schenking verwerpende, schenking aan te nemen daar, waar zelfs de wilsovereenstemming tusschen partijen ontbreekt.

Aldus zijn betoog: ten einde de niet-noodzakelijkheid van den animus donandi als vereischte voor de schenking te bewijzen, denke men zich het volgende geval: „Ik „schenk u b.v. een paard. Ik doe dit echter niet, omdat „ik u genegen ben en ik hoop, dat gij veel genoegen „van dat dier zult beleven. O neen. Het bewuste paard „vertoont nu en dan dergelijke kunsten, dat het schier „zeker is, dat gij vandaag of morgen met het geschonken „paard een ernstig ongeluk zult krijgen. Die hoop op een „ongeluk, dat u zal treffen, was nu mijn eenig motiet

') Prof. Segers in zijn critiek over dit Proefschrift in het Weekblad voor Privaatrecht enz. n° 1942 zegt naar aanleiding hiervan: „Verwart „hier echter de schrijver niet de causa obligandi, de oorzaak, met „het motief, het motief dat in rechte meestal irrelevant is en irrelevant „moet zijn, als zijnde in den regel voor de buitenwereld gesloten?"

Sluiten