Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat eene schenking worde aangenomen. Von Savigny ') beantwoordt haar ontkennend.

Wanneer men aanneming als vereischte stelt, zoo luidt het, kan men daarmede tweeërlei bedoelen:

1°. dat „ohne Annahme die angeführten Geschafte gar „keine Gültigkeit hatten, so dasz überhaupt Nichts be„wirkt würde".

2°. dat zonder aanneming „zwar das Geschaft selbst „gültig wiire, dasz es aber nicht die Natur einer Schen„kung annahme".

Om nu de onjuistheid zoowel van het een als van het ander te bewijzen, beroept hij zich op het geval, dat iemand schulden van een ander betaalt met het doel om den schuldenaar daardoor te verrijken. De aanneming dier verrijking ontbrekende, is nu tweeërlei mogelijk :

óf er heeft niets plaats, doch dit zoude strijden mot de uitdrukkelijke erkenning der betaling in 1. '23 de

sol ut. (40. 3.): „Solutione et inviti et ignorantes

„liberari possuinus";

öf de handeling is geldig, maar geene schenking, zoodat zij „den besouderen Beschrankungen einer Schen„kung nicht unterlage, so z. B. dasz unter Ehegatten „dieses Geschaft nicht verboten ware".

Opzoomkk '-) spreekt echter in een dergelijk geval,

•) '1'. a. p. IV blz. 148 en v. Ook Burckhard: Uober Schenkungsannahme ontkent de noodzakelijkheid der aanneming.

') IX, blz. 24<i.

Sluiten