Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,,ihn der Zuwendende unter Bestimmung einer angemes„senen Frist zur Erklarung über die Annahme auffordern. „Nach dem Ablaufe der Frist gilt die Schenkung als „angenommen, wenn nicht der Andere sie vorher abgelehnt hat".

Het practisch nut ervan ware evenwel al zeer gering ').

Ten slotte nog de vraag, of in de voldoening eener natuurlijke verbintenis eene schenking is gelegen. Alvorens tot de beantwoording hiervan over te gaan, dient eerst de vraag gesteld te worden: wat heeft men te verstaan onder eene „natuurlijke verbintenis"?

Romeinsch-rechtelijk verstond men er onder eene zoodanige verbintenis, waarbij van eenig dwangmiddel ter waarborging der gewenschte gevolgen geen sprake was. Dit zoude allicht doen denken aan het bestaan van bloot zedelijke verplichtingen. Evenwel als zoodanig zoude de natuurlijke verbintenis geheel buiten het kader van het recht moeten vallen, zoude het recht haar moeten ignoreeren, hetgeen het echter niet deed. Integendeel, aan de natuurlijke verbintenis waren bepaalde rechtsgevolgen verbonden. Zoo was degene, die zich verbonden had, inderdaad schuldenaar en kon de door hem gedane betaling niet meer als onverschuldigd worden teruggevorderd. Zoo was de schuld, voortvloeiende uit eene natuurlijke

') Men zie liet Proefschrift van Mr. Liboorel, blz. 97 en v.

Sluiten