is toegevoegd aan uw favorieten.

De invloed van den Griekschen geest op de boeken Spreuken, Prediker, Job

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Moest echter deze trek der Wijsheid van buitenaf worden aangebracht? Ik meen van niet. Zij is in

haar wezen universalistisch. Alle volken der oudheid hadden hunne Wijzen. Zij waren de voorlichters van hunne medemenschen op het rijke, veelzijdige gebied van het leven ; zij waren de mensclien van het gezond verstand, die het werkelijke leven met nuchteren blik trachtten te doorvorschen ; die oog hadden voor den natuurlijken samenhang der verschijnselen, vooral in het practisch leven en er naar streefden, om de voorwaarden te kennen en te beheerschen, waarvan het menschelijk geluk afhankelijk is. De geest der Wijzen was dus van nature gericht op het algemeen menschelijke en had als zoodanig een' sterke neiging, om de enge grenzen, die door de godsdiensten werden getrokken, te overschrijden.

Bij de primitieve volkeren is de Wijsheid aan den Godsdienst ondergeschikt; Wijsheid is daar in de eerste plaats de kennis van den wil der Goden, en verder het beheerschen der middelen, om hun gunst t® verwerven en hun toorn te bezweren. De Wijze is tegelijk priester. Maar langzamerhand wordt de Wijsheid zich haar eigen karakter meer bewust; het natuurlijk menschenverstand stelt zich min of meer zelfstandig naast de godsdienstige fantasie en volgt zijn eigen wetten bij het onderzoeken van de verschijnselen van natuur en menschenleven. Zoo worden langzamerhand eigenaardige verhoudingen geboren. In Griekenland b.v. verdringt de geest der Wijsheid