Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de geheele compositie verraadt hij de onhandigheid van den beginner; wij zien nog slechts de ruwe omtrekken van het schoone beeld, dat onder de hand van een bekwaam kunstenaar uit deze materie zou kunnen verryzen. Het boek Job leert ons, wat het Joodsch genie had kunnen presteeren, wanneer het niet aanstonds verstijfd ware onder den killen adem der schoolgeleerdheid. Deze dichter ziet in het leven het drama; dat hij het niet terstond weergeeft met de volmaakte kunst der Grieksche dramaturgen, spreekt vanzelf. Het Jodendom begint zich hier pas zijn dramatisch genie bewust te worden en wij mogen het bejammeren, dat de rampspoed der tijden deze veelbelovende kiem van een' zelfstandige Joodsche kunst in hare wording heeft verstikt.

Dit resultaat, waartoe het onderzoek van het boek Job mij heeft gebracht, wordt niet door het betoog van den Engelschen geleerde omvergeworpen. Hij bewijst niet meer, dan dat er in sommige uitdrukkingen overeenkomst bestaat tusschen „Job" en de Grieksche drama's. Zoo laat Euripides Orestes zeggen : „Laat mij dan mijn' zaak bepleiten, en o, vergeef mij, als ik langwijlig schijn — smart houdt van vele woorden." Ik herinner me niet, dat de dichter van het boek Job zijn' held iets dergelijks in den mond legt, maar ook al is dit het geval, dan behoeft er toch in de verte nog geen verwantschap bestaan.

Wy verkeeren in het gunstige geval, dat we aan een voorbeeld kunnen laten zien, hoe een Jood zich de

Sluiten