Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„als verpflichtet erklart wild, die Jagd....dem Eigenthümer des grosseren Guts zu verpachten," het enclos deel doen uitmaken van liet gemeente-complex. Indien de privatieve jager echter van zijn voorpachtsrecht gebruik maakt, moet hij aan den enclavist eene „angemessene Entschadigung" — wat de jachtwet van Schwarzburg-Sondershausen noemt „eine nach dem Jagdertrage zu bemessende Entschadigung betalen, die bij overeenkomst tusschen partijen wordt vastgesteld.

De mogelijkheid wordt ook onder de oogen gezien, dat de privatieve jager van zijn voorpachtsrecht wil gebruik maken, maar dat de betrokkene partijen niet tot elkaar komen bij het bepalen van de Entschadigung. Terwijl de Saksen-Altenburgsche wet in dit geval die Entschadigung, behoudens hooger beroep, doet vaststellen door het gemeentebestuur, maken de andere wetten zich niet zoo eenvoudig van deze verwikkeling af. In Schwarzburg-Sondershausen wordt de jachtpachtsom vastgesteld door den Landrath „vorbehaltlich der beiden Theilen zustehenden Berufung auf schiedsrichterliche Entscheidung durch Sachverstandige, von denen jeder Theil einen wahlt, der das Verfahren leitende Landrath aber den dritten bestellt."

In Saksen wordt de Entschadiging vastgesteld door de Amtshauptmannschaft; waarbij zich echter dit merkwaardige verschijnsel voordoet, dat de zoo bepaalde vergoeding niet voor partijen bindend is. Indien toch de enclos-eigenaai er zich niet mede kan vereenigen, moet, indien geene nadere overeenkomst met den privatieven jager, die het voorpachtsrecht heeft, tot stand komt, de jacht op het enclos blijven rusten, terwijl, indien aan den anderen kant de tot de „Vorpacht" gerechtigde bezwaar heeft tegen de van overheidswege vastgestelde vergoeding, het enclos „soweit tunlich" met een aangrenzend gemeentegebied wordt vereenigd tot één jachtcomplex of op zichzelf tot een bijzonder jachtgebied wordt gevormd.

Sluiten