Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij werd eene drijfkracht naar godsdienstige verhevenheid.

Zij werd kunst.

Van dat alles vertelt u ook de Madonna.

Het kind, dat zich tegen den schoonen boezem van deze vrouw vleit, is niet meer alleen een eenvoudig menschenkind, geboren als pand der liefde van twee menschen, volgens de aloude wetten der natuur, die ook aan den visch en de ééndagsvlieg het leven schonken, — dit kind is tevens een zinnebeeld van de menschenliefde. In dat „niet meer alleen van het kind verschijnt de liefde als vrijgemaakt van haren oorspronkelijken stam, bevrijd tot een hooger bestaan.

Er bestaan lagere dieren 29) op den bodem der zee, uit wier ei een vastgegroeid poliepachtig dier ontspruit; bij een zekeren graad van ontwikkeling scheidt zich de kroon van deze poliep plotseling af en zwemt geheel vrij rond, als een betooverend schoon lichaam, doorzichtig ais eene glazen klok, met de blauwe kleur van de koornbloem, die bij nacht door haar eigen licht verlicht wordt als eene gouden ster, en ongehinderd wegzwemt in den wijden oceaan. Zoo is het ook met de liefde. Het is alsof zij in een jeugdigen, onrijpen worteltoestand afgescheurd wordt om tot een teugelloozen, oneindig rijkeren zwerftocht over te gaan. De liefde trekt rond, — zij reist als een geesteswerk door alle landen, door de gansche menschheid. Voor den eenvoudigen band des geslachts tracht zij den socialen band van alle menschelijke wezens tot gemeenschappelijken arbeid, tot een gemeenschappelijk streven naar geluk, in de plaats te stellen.

Toen Rafaël dit kind met zijne groote vlammende menschheidsoogen schiep, deze oogen, welke geen kind ooit heeft bezeten en die slechts mogelijk zijn, als uit dezen kinderblik het ontwakend oog der menschheid zich voor den beschouwer als eene heerlijk schoone knop ontplooit — toen dacht hij daarbij aan eene zeer bepaalde gebeurtenis uit de geschiedenis des menschen op aarde. Zijn blik

Sluiten