Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is nog bezig zich te vormen, zich samen te ballen en te verdichten en zij vormt zelf thans eerst ringen, zooals eene ster, die in wording verkeert. Wie zal voorspellen, wat éénmaal nog om haar zal wentelen en wat haar middelpunt, hare zon zal worden. Maar een blik is voldoende. Ook deze wereldreis der menschheid naar het wereldlicht strekt zich uit over steeds grootere ruimten. En in al deze ruimten wandelt de oude Ahasvérus, de liefde, rusteloos mede.

Hooger op!

Sla nog eens uwe vleugels uit.

De Madonna van Rafaël verleent u nogmaals kracht.

Omvat haar nog éénmaal geheel met uwen blik in hare gouden omlijsting, met hare wonderbare kleuren, met haar gelaat, waarin alle vrouwelijke schoonheid van duizenden jaren schijnt samen te vloeien — zij, die menschheid is en wereldgeheim is.

Vanwaar komt dit wonderwerk, dat door de oude aarde nu sedert bijna vier eeuwen medegevoerd wordt in hare reis om de zon ? Waar groeide het op uit den stamboom der dingen, in den grooten wereldtuin tusschen het oog des menschen en de tweelingster ?

Het is kunst.

Van de Madonna dwaalt uw blik af naar eene schare van dergelijke volmaakte vrouwen. Sommige op het vlakke doek in kleuren geschilderd, zooals deze. Andere, uit marmer gehouwen, in hare gansche lichamelijke vormen. De Venus van Milo in hare rechtstandige, krachtige, onoverwinnelijk heldere reinheid. De Piéta van Michel Angelo, wier reuzenkracht wegsmelt in liefdevolle deernis. De naakte Venus van Titiaan in de Tribuna te Florence, frisch als de morgen, die al de zoetste, reeds genoten, zaligheden nog eens

Sluiten