Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

celletje toe — komen de hoogere dieren in schier ongeloofelijke mate met elkaar overeen. Bijna overal keert ook uitwendig volkomen hetzelfde proces terug en in het wezen, in de hoofdzaak van het proces, schijnt in het algemeen niet het minste verschil te bestaan.

Derhalve is het feitelijk geen te gewaagde sprong, als wij, uit hetgeen bij dieren geschiedt, voor welke wij toevallig de zaak zeer nauwkeurig kunnen nagaan, ook in zekere bijzonderheden, eenvoudig besluiten tot hetgeen bij den mensch plaats heeft en onze verbeelding daarnaar regelen. Zulke dieren zijn bijvoorbeeld de zeeëgels. 2) Zij zijn zoo vriendelijk om voor ons volkomene glasheldere en doorzichtige eieren te leggen, die men, buiten het moederdier en onmiddellijk onder den microscoop van den waarnemer, door de levende zaadcellen van den mannelijken zeeëgel kunstmatig kan bevruchten. En daarbij ziet gij alles zoo helder als de dag. Neemt gij daarenboven nu nog in aanmerking, wat men weet van de naaste verwanten van den mensch, de zoogdieren, en maakt gij u door dit alles eene voorstelling van de anatomische toestanden in het menschelijk lichaam, dan is er geen twijfel aan, of uw beeld is in ruwe trekken — en meer heb ik u dan ook niet gegeven — ook voor den mensch juist. Ter zake dus !

Ik wensch hier thans niet verder in te gaan op hetgeen met het bevruchte menschelijke ei gebeurt en hoe het zich ontwikkelt tot een volslagen mensch — in het klein. Dat is, in bijzonderheden, nog eene lange, hoogst ingewikkelde historie. Uit het oude ei en den nieuwen kop van de zaadcel is thans een nieuw, gemeenschappelijk voorwerp ontstaan, trouwens een voorwerp, dat nu iets stoffelijks van beide

Sluiten