Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dissen 6) op de groene lenteheuvels doen, waarbij zij een feitelijk tweegevecht met elkaar beginnen, en zij niet rusten, vóór één der medeminnaars, zoo mogelijk, den anderen het sierlijke staartje afgebeten heeft. In de Jurazee moeten de gevechten der Ichthyosauriërs zeker van dien aard geweest zijn, dat de zee, evenals bij den Leviathan uit den Bijbel, „kookte als een ketel."

Zoo blikt onze phantasie op eene liefdesidylle, die in allen ernst reeds door het jarenmillioen van ons gescheiden is.

Hoe ver afgelegen die tijden zijn, blijkt het duidelijkst, als gij u voorstelt, hoe die schuimende golven, welke van de liefdesbetuigingen der Ichthyosauriërs in de buurt van het tegenwoordige Zwaben het gevolg waren, in het gezicht der parenden gebroken werden tegen het rif van een koraaleiland, midden in den oceaan, evenals in de tegenwoordige Zuidzee. Over de randen der koraaleilanden bogen zich de groote harde, veervormige bladeren der boomvarens of der sagopalmen, zooals zij tegenwoordig in de tropen groeien en die ons de palmtakken voor de begrafenissen leveren. Of daar golfde het goudgroene gebladerte van die fraaie Gingkoboomen 7), die thans nog alleen in de tempelparken van China en Japan gekweekt worden, — een naaldboom, doch die lichtgroen loof draagt, uit zeldzaam dubbel gevinde bladeren bestaande, die voor Goethe eens het dichterlijke zinnebeeld der liefde waren, welke uit twee wezens er één schept: „Gevoelt gij niet uit mijne liederen, dat ik één en dubbel ben . . .

Gelijk de Ichthyosaurus zoo duidelijk voor ons opstaat met zijne liefde, zoo rijzen zij allen voor ons op van hunne rustplaatsen : de wonderlijke monsters op de steenen platen, in de glazen kasten van onze museums ; al die onuitsprekelijk

Sluiten