Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daarbij komt dan, als positieve uitbreiding van de eenvoudige aanvulling : de groei, — en deze groei schijnt weer eene soort van uitscheiding van hoogeren, levenden aard te voorschijn te roepen : de voortplanting door zelfsplitsing of althans door afscheiding van een knop. Nu zoudt gij nog een stap verder kunnen gaan en zeggen: evenals het eenvoudige eten voortdurend moet aanvullen, wat met de uitscheiding verloren gaat, zoo moet onder zekere omstandigheden ook eene nieuwe wijze van eten het ontbrekende aanvullen, dat bij eene al te levendige uitscheiding door de voortplanting ontstaat. Daar echter de voortplanting eene „levende uitscheiding" is, zoo moet hier ook een „levend" eten plaats hebben — dat is : er moet levende stof als zoodanig in de levende cel overstroomen. Plastisch uitgedrukt, en onder het vereischte voorbehoud ten opzichte van de vergelijking, zou men dus het „kinderen krijgen" als een hoogeren vorm van de afscheiding, van een excrement kunnen beschouwen en de 1 i e f d e, in de beteekenis van de versmelting van twee individu's met het doel om een derde voort te brengen: een verfijnden vorm van het eten. Het eten en de uitscheiding van excrementen blijven ten slotte even diepe geheimen en even verhevene raadsels van het leven, als de voortplanting en de liefde.

De volgende trap in het beeld van ons sprookje is eenigszins netelig. De dwergen gewenden zich eraan om, uit het oogpunt van nuttigheid, niet meer hunne broeders of onmiddellijke bloedverwanten, doch vreemde stamgenooten, voor het versmelten te gebruiken. Dit vormt een gewichtig vraagstuk voor het geheele onderzoek van het leven en de liefde. Het vraagstuk van de kruising en de zelfbevruchting.

Sluiten