Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

overvloeien van eene, juist etende en verterende, cel naar de omringende, niet etende. Dit zou op zich zelf altijd nog slechts het eenvoudig gevolg van het sociale leven zijn, hoewel zeer zeker toch somtijds, althans voor de naburige cellen, een hoogst nuttig gevolg. Maar verder: het spreekt van zelf, dat cellen, die juist bezig zijn te eten en te verteren, trager zijn dan de overige en dat zij haar roeitoestel tijdelijk nalatiger, wellicht in 't geheel niet, bewegen. Zij behoeven dat ook niet te doen. Want — en dit is al weder een eenvoudig gevolg van de sociale gemeenschap — de overige cellen in den omtrek sleepen haar, door hare levendige trilen roeibewegingen, toch mede.

Gij merkt nu reeds, dat hierin de oorsprong ligt van een wederkeerig hulpbetoon; de ééne cel eet ook tevens voor verscheidene andere uit hare omgeving, maar deze bewijzen haar dan ook wederkeerig den dienst van haar gedurende dien tijd gratis voorwaarts te bewegen. Die voorwaartsbeweging vormt echter zelf weer de bron voor het hernieuwde vinden van voedsel en al verliest onze etende cel ook al een weinig voedingssap aan hare naburen, zoo heeft zij toch door de beweging, die haar door dezen ook gedurende het eten medegedeeld wordt, weer spoedig nieuwe kansen om voedsel te vinden, die zij anders zou missen. Als nu deze nuttige wederkeerige verhouding eens uitgewerkt kon worden tot eene werkelijke verdeeling van den arbeid ?

Nemen wij eens het zeer eenvoudige geval, dat van vijf cellen ééne, bijvoorbeeld de middelste, de g e h e e 1 e voeding, ook voor al de vier omliggende cellen, op zich nam, — en dat zij, tot vergoeding en wederkeerig nut, door de vier andere steeds meegevoerd en wel bijzonder krachtig voortbewogen werd. De ééne cel behoefde dan alleen te eten en kon daaraan al hare krachten wijden. De anderen behoefden zich slechts te bewegen en daaraan al hare vermogens te besteden. Gij ziet dadelijk, dat het nut ontwijfelbaar is, In dit eenvoudigste van alle voorbeelden vindt gij echter hoogstwaarschijnlijk de kern der g a n s c h e doeltref-

Sluiten