is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leven der liefde in de natuur

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

trotseeren van de wereldzee, die uw reusachtig menschenschip als stroo doorbreekt.

Zulk eene meduse is een dier, dat hooger staat dan de gastraea. Uit bovenstaande afbeelding ziet gij, dat het gehee'e schepsel gelijkt op eene zwemmende klok. De buitenste deelen dier klok vormen één enkel prachtig zwemtoestel. Terwijl zich dit beurtelings samentrekt en uitzet, zwemt het dier in het water voort. Van den ondersten rand der klok hangen talrijke fijne voeldraden naar beneden, die prikkelen als brandnetels. In het midden der klok zit echter, als een dikke klepel, de oude echte gastraeamaag, van onderen met een mond en daaromheen vangarmen. Het is alsof gij de kleine hydrapoliep losgemaakt en in het water geworpen hadt. zóó, dat de mond naar beneden gekeerd was, terwijl zij tevens tot eene fraaie zwemklok uitgebreid werd. Gij begrijp^ zeer goed, dat deze meduse van die Hydra „afstammen" moet. Ga nu echter de ontwikkeling van zulk eene meduse, hare liefdes- en voortplantingsgeschiedenis, eens na.

Bijna al deze medusen hebben gescheiden geslachten: hier de man met de zaadcellen, daar de vrouw met de eieren. In zoover gelijken zij dus meer op de menschen dan de hydrapoliep.

Niet bepaald menschelijk is het trouwens, dat de geslachtsproducten veelal door den mond naar buiten gevoerd worden. Maar maag en darm vormen hier nu eenmaal eene hoofdzaak, die het gansche organisme beheerscht en openingen aan de achterzijde van het lichaam zijn in 't geheel nog niet aanwezig, zoodat de zaak toch niet zoo heel vreemd is. Als dit schepsel zijne overtollige spijsverteringsresten eenvoudig door den mond uitspuwt, waarom zou het dan ook met door den mond bevruchten en kinderen krijgen ? De methode is wel wat ongewoon, maar het feit bestaat. En nu gaat het ook overigens in den aanvang oogenschijnlijk geregeld verder. De zaadcel komt bij de eicel en nu ontstaat er — gij meent zeker: eene nieuwe meduse ? Ja, als dat waar was, dan behoefde ik u hier de heele historie niet te vertellen.