Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nu duurt het niet lang, of deze, consequent doorgevoerde, arbeidsverdeling zal gevolgen vertoonen aan het lichaam van onze sociaalratten. De vijf, die er alleen nog op uit zijn om te eten, zullen eene steeds krachtiger werkende maag krijgen, maar overigens zullen zij lui worden, de pooten zullen inkrimpen en langzamerhand zullen zij geheel lam worden. Bij de vijf andere, die onophoudelijk niets anders doen dan knorren en bijten, zal omgekeerd de moed en de bijtlust steeds grooter worden, maar haar ongebruikte maag zal ineenschrompelen en wegkwijnen, want zij hebben die niet noodig. En waarheen zal dat ten slotte voeren? Eenige ratten van den koning zullen ten slotte gewoonweg nog slechts magen zijn, de andere nog slechts bijtende koppen en de derde nog slechts springpooten. Als iemand thans onverhoopt het monster eens in zijn geheel ontmoette, dan zou hij niet meer denken, twintig ratten te zien, maar een schepsel van de dolzinnigste soort, met vijf bijtkoppen, vijf magen, vijf maal vier pooten en zoo voort. Het vergroeide staartkluwen in het midden zou het eigenlijke grondlichaam zijn van dit dwaze monster-gedrocht, van deze collectiefrat, naar de methode Cérberus 7).

Evenwel: zoo is het met de ratten niet gesteld en de arme rattenkoning is alles behalve een helsche Cérberus, maar niets meer dan eene treurige monstruositeit van een ongezond nest. Maar: waar de zaak werkelijk zoo is toegegaan, dat is bij onze siphonophore.

Een hoop kwallen is aan elkaar vastgegroeid, zoo vast, dat de voedingssappen door de gemeenschappelijke as heenstroomen en dat tevens eene voortbeweging naar den éénen kant de geheele rist van kwallen, als één individu en als geheel, voort doet zwemmen. Nadat deze vergroeiing éénmaal tot stand gekomen was, is toen werkelijk ook hier arbeidsverdeeling ontstaan.

Een deel der kwallen heeft alleen nog gegeten. Een deel nog slechts de zwemklok doen werken. Een ander deel de kolonie slechts verdedigd. En nog een ander deel heeft alleen

16 *

Sluiten