Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor de voortplanting gezorgd. Wat is nu echter ook hier het natuurlijk gevolg geweest ? Terwijl elke afzonderlijke kwal van de kolonie nog slechts één van hare organen uitsluitend arbeid deed verrichten, heeft zij alle andere organen langzamerhand bij zich laten wegkwijnen — totdat zij eindelijk geheel verdwenen zijn. Deze kwallen, hier boven aan de as, die nog slechts hare zwemklokken openen en sluiten, om het geheel in de blauwe zee voort te bewegen, z ij n f e i t e 1 ij k niets meer dan zuivere zwemklokken, zonder maag, zonder geslachtscellen, zonder neteldraden. Deze, hier verder naar beneden, die op open bloempoliepen gelijken, z ij n w e r k e 1 ij k, daar zij nog slechts voor „maag met mond" speelden, ten slotte, onder verlies van de zwemklok, in zuivere poliepachtige m a a g d i e ren veranderd. En zoo voort. Andere zijn nog slechts netelarmen ter verdediging en om den buit te vermeesteren, andere nog slechts dragers van zaadcellen en eieren.

Derhalve ! gij hebt van het v e e 1 c e 11 i g e dier gehoord, gij zijt er immers zelf een. Maar hier hebt gij nu het v e e 1d i e r i g e dier. In het veelcellige dier gingen de cellen door arbeidsverdeeling in organen over. Hier ziet gij het veeldierige dier, waarin zich verscheidene geheele, veelcellige dieren nogmaals tot orgaan-dieren ontwikkeld hebben en als geheel een „overorganisme" vormen, — thans werkelijk een Cérberus of Bridreus, koener dan hem de koenste sage ooit uitgevonden heeft. Met meer beslistheid kon uwe vierde menschenstelling wel niet omvergeworpen worden.

Om het beeld volledig te maken, voeg ik er nog aan toe, dat deze staatskwallen of siphonophoren dikwijls tot de schoonste en heerlijkste producten der gansche natuur behooren. Haar uitnemendste kenner, Haeckel, schildert ze als zwemmende, bloeiende stengels, die echter niet uit eigenlijke bloemen, doch uit doorzichtig bont kristal bestaan. Aldus doorkruisen zij, als zwemmende bloemtuinen van onuitsprekelijke schoonheid, de donkerblauwe zeestraat van Messina, waar de natuur ook reeds overigens al hare

Sluiten