Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

philosophie. Men had beweerd, dat hij door oerteelt uit de spijsverteringsstoffen van het menschelijk lichaam zou ontstaan en wij zagen op bladz. 121, dat die meening nog niet zoo lang geleden bestond. Naarmate nu de materialistische of de theologische philosophie zulk eene oerteelt kon gebruiken of haar vogelvrij verklaarde, werd de lintworm óf als paradestuk voor den dag gehaald, óf men ranselde op hem los. Maar ten slotte heeft het nauwkeurig onderzoek dien lintwormachtigen droom der oerteelt dan toch als eene zeepbel doen uiteenspatten. Juist daardoor is men echter het werkelijke leven der liefde van dit lichtschuwe gedrocht in de diepste schacht van ons lichaam op het spoor gekomen.

Deze liefde in de levende schacht voert ons op het gebied der zoogenaamde teeltwisseling of voedsterteelt, waarbij gij echter niet aan onze voedsters of minnen moogt denken. De zoöloog discht u hier weer eens den slechtst mogelijken naam op, vanwaar gij eerst een draad der gedachte, minstens zoolang als een volwassen schapenlintworm van zestig meters lengte, moet voortspinnen om op de ware beteekenis te komen. Ten slotte vindt gij dan echter ten minste iets daarachter, wat der moeite waard is en waaruit u blijkt, dat het niet zoo gemakkelijk is om een naam te vinden, die het begrip volkomen helder weergeeft.

De historie begint tamelijk eenvoudig, om later in verwikkelingen te geraken, die nog verder gaan dan de doolhoven der liefde in Ariosto's: Razende Roeland, waarvan men wel eens gezegd heeft, dat zij eindeloos zijn als de lintwormen — zonder te bedenken, welk kostelijk tooversprookje juist in den tocht door het noodlot der liefde bij dit dier zelf verborgen is.

Nemen wij aan, dat de lintworm genoeglijk rust in het binnenste van uw lichaam. Want wij moeten de zaak nu van z ij n standpunt beschouwen en aannemen, dat gij, uit „het lintwormoogpunt," uw beroep niet gemist hebt, maar dat gij normaal zijt en hem hebt.

Dan hebt gij echter nog de keus tusschen den zoogenaam-

Sluiten