Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verborgen, eieren. In dien tijd vertoont het gedrag van den vader bepaald iets teeders. Met moeite breekt hij het dak van het nest boven het ontwikkelde kroost af, maar nog laat hij de kleinen niet vrij in het veelbewogen levenswater wegtrekken. Als zij, langzamerhand grooter geworden, zich moedig in het ruime sop willen wagen, brengt hij ze voorzichtig weer naar huis, door ze achterna te zwemmen, ze eenvoudig heelemaal op te happen en, in het nest teruggekeerd, weer uit te spuwen.

Als een zilveren vlokje vertoont zich de dicht opeengedrongen kleine schaar in het water, zorgvuldig bewaakt door den dikken ouden Stekelinsky met zijn rooden buik.

Eerst als het jonge volkje eene zekere grootte bereikt heeft en zich zelf voldoende kan voeden, (de zeer jonge vischjes teren eerst op den eidooierzak, die met het lichaam meegevoerd wordt) verdwijnt de levendige belangstelling van den oude en de kolonie stuift naar alle waterstreken uiteen. Maar tal van voorbeelden van de innige vaderlijke toewijding van den heer Stekelinsky voor zijn kroost zijn dikwijls opgemerkt, zooals van een stekel, die, wel wat dom, zijn nest aan het strand in het gebied van de eb gebouwd had en met het afvloeiende water weggevoerd werd, doch telkens met den vloed terugkeerde om eventuëele schade te herstellen. Een andere trouwe vader werd dol van woede, toen hij, met andere roofzuchtige mannen in strijd gewikkeld, ervaren moest, dat zijne eigene ontaarde vrouwen hem, achter zijn rug, het nest vernield en de eieren verslonden hadden. „De vrouw is bitter."

Gij begrijpt, waarom ik het verhaal van Stekelinsky dadelijk op dat van de spin heb laten volgen.

Ginds als t ware de concurrentie tusschen den eenvou-

Sluiten