Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nog steeds en staarde naar het zonnestofje, — hij was eerst

bij het begin

Volg de bij in uwen geest. En ook haar teeder, droomerig zacht gonzen groeit bij u aan tot eene reusachtige melodie. Om u heen klinkt opeens het heldendicht van de liefde, die staat werd. Die opging in den staat. En die in het stevige voegwerk van een „liefdestaat' ten slotte

toch voor een muur stond

In het wezen der zaak eene zwaarmoedige melodie. Maar machtig, zooals er slechts weinige zijn. Gij kent haar nauwlijks. Wel hebt gij gehoord van de bij en haren staat. Van de darren (mannetjes), van de bijenkoningin. Vluchtig, zooals men tegenwoordig van duizenderlei zaken hoort. Dat is juist het kenmerkende van onze moderne ontwikkeling, dat zij u ontelbare zaken naar het hoofd werpt van Orion tot het infusiediertje, — als woorden zonder zin, als klanken, waarmee dan alles afgedaan schijnt, zonder op de beteekenis nader in te gaan. Van den eigenlijken liefdesroman der bijen weet gij niets. Gij weet niet, dat hiermede weer een oneindig leerrijk hoofdstuk aanvangt, dat ook ingrijpt in het hart van de diepzinnigste uwer menschelijke vragen. Luister dus.

Daar gaat zij, de kleine behaarde schoone en daar nog eene en nog eene. Van bloem tot bloem — volgens de bekende bijenmanier. Het is geen doelloos aanwendsel. Ook geen louter tafelgenot. Zij verzamelen iets, zij „werken". Hier wordt honig opgezogen, daar water. Hier wordt aan de, opzettelijk daartoe ingerichte, achterpooten, als een broekje, stuifmeel (zaadcellen der plant) vastgelijmd en aldus meegevoerd, daar weer hars. Vooraf de vraag: wat is nu eigenlijk zulk eene bij ?

Een insect.

Loop nog eens snel de groote ladder af. Van het ééncellige oerdier naar de gastraea, die de eerste maag had. Vandaar ging het links naar den poliep, rechts naar den worm. Van den worm verhieven zich verscheidene groote

Sluiten