Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

64 — 48 = 68 — 48 — 4

32 = 52 — 32 + 2, d. w. z. door de eigenschappen der aftrekking toe te passen.

IV. Vermenigvuldiging.

Vóór alles is noodig, dat de kinderen de tafels kennen. Het is toch onmogelijk 6 x 12 te berekenen, als 6 x 2

onbekend is, enz Om ze te leeren, is het echter wen-

schelijk, alle tafels op dezelfde manier met de leerlingen af te leiden uit bekende producten, en wel de tafel \an 1 uit het geleerde bij de behandeling der getallen tot 20, evenals J1 y) rt 3 tot 6x3,

verder 7x3 uit 5x3 + 2x3 8x3 „ 5x3+3x3

9x3 „ 5x3 + 4x3 en zoo worden alle tafels eerst tot 5 x n berekend, terwijl dan 5 x n bij de gevonden producten bijgeteld wordt.

Om de voordeelen dezer handelwijze te doen uitkomen, behoeft slechts nagegaan te worden, welke nadeelen aan andere manieren verbonden zijn.

De oude school liet de tafels opschrijven en daarna bloot memoriseeren; ze leidde de producten niet af, maar liet deze slechts van buiten leeren, zoodat de leerling wel eindelijk als een automaat op de vraag: „6 x 7"? antwoordde: „42", maar tijdens het leeren niet wist, hoe hij aan het antwoord kwam. Het leeren der tafels was zoo voor het kind een ware marteling, waarbij een vreeselijke inspanning geëischt werd. In het gunstigste geval (als niet alle ns e memonseenn0 gegeven werden) eiken dag (elke week) 9 onbegrepen producten er inwerken; het was

Sluiten