Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om wanhopig te worden. Vooral bij het vermenigvuldigen! Elke vermenigvuldiging eischte n.1. enkele malen herhaling der tafels. Om b.v. 6 x 9 te weten, moest de geheele tafel tot 6x9 even opgezegd worden, en dit bij een vermenigvuldiging van b.v. 847 x 7568! Ja, later leerde de ervaring wel (als de geheele tafel „haperde"), dat 6x9 gevonden werd, door 9 + 9 4-9 + 9 + 9 + 9 te nemen, later begreep men de tafels, maar .... welk een omweg om dit resultaat te bereiken! Reactie kon dan ook niet uitblijven, en al spoedig liet men door eenvoudige bijtelling elke tafel uit reeds verkregen producten samenstellen, aldus:

1x2=2,

2x2 = 2 + 2= 4,

3x2=4+2=6,

4x2=6+2=8,

5x2 = 8 + 2= 10,

6 x 2 = 10 + 2 = 12,

7 x 2 = 12 + 2 = 14,

8 x 2 = 14 + 2 = 16,

9 x 2 = 16 + 2 = 18.

Deae manier stond ongetwijfeld hooger dan de eerste, men waagde althans een poging tot verklaring van wat 6x2 beteekende, maar .... het bloote memoriseeren bleef gehandhaafd. En dan — welk een weg, om een verloren gegaan product terug te vinden! Had een kind op deze manier de tafels geleerd en wist het op een gegeven oogenblik niet, dat 7 x 8 = 56, dan moest het bij 8 beginnen en, door er telkens 8 bij te tellen, 7x8 berekenen. Het betere van deze manier bestond dan ook slechts hierin, dat de leerlingen thans door het onderwijs een middel tot het opdiepen van een verloren product leerden kennen,

Sluiten