Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

langs de verbindende zenuwvezels voortplanten naar andere cellen, waardoor de daar gedeponeerde latente herinneringsbeelden gewekt worden en het oordeel ontstaat. En in de cellen èn in de zenuwvezels wijzigt zich dus bij het oordeelen de toestand der zenuwstof, en na de vorming van het oordeel keert deze niet geheel tot haar oorspronkelijken toestand terug; er blijven zekere sporen achter, die bedoelde deelen meer geschikt maken tot het ontvangen of geleiden van latere prikkelingen, welke dan minder weerstand hebben te overwinnen. Is derhalve eenmaal zeker oordeel (besluit) gevormd, dan zal dit oordeel later gemakkelijker tot stand komen en eindelijk geheel mechanisch verloopen. Zoo dus twee of meer rekenkundige problemen op dezelfde rekenkundige oordeelen steunen , zal de oplossing van het laatste gesteund worden door die der eerste. Zoo zal b.v. de berekening van { x | die van ^ x % steunen, de berekening van het percent (uit kapitaal, rente en tijd), die van het kapitaal (uit rente, percent en tijd), enz., altijd, als de veranderingen in de zenuwstof, welke aan de „gemeenschappelijke" oordeelen ten grondslag liggen, nog als zoodanig bestaan. Wijl nu die veranderingen verdwijnen onder den invloed der stofwisseling en daarentegen blijvend worden door herhaling, is het zaak, de rekenkundige leerstof zoo te rangschikken , dat het volgende steeds het voorafgaande herhaalt. Deze steun is echter (het zal wel duidelijk zijn) geheel er van afhankelijk, of dezelfde cellen geprikkeld en dezelfde baan afgelegd (m. a. w. of hetzelfde oordeel gevormd) wordt; hij is alzoo geheel van rekenkundigen aard en draagt volstrekt geen algemeen karakter.

Geeft alzoo het oplossen van rekenkundige problemen

Sluiten