Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De helvetische reformatie verschilt in oorsprong en voortgang aanmerkelijk van de bataafsche. Ginds bloeide het vrije gemeentewezen, en was de overheid het orgaan der burgerjj. Hier zetelde een centraal bewind, dat de zeventien gewesten tot één geheel trachtte te vervormen, dat de bevelen uitvoerde van een machtig spaansch vorst, en dat de hervormingsgezinden te vuur en te zwaard vervolgde. In Zwitserland gingen geheele steden tegelijk tot de hervorming over. In Nederland waren de aanhangers der nieuwe leer kinderen der verstrooing, die zich schuil moesten houden. In het land der bergen

Joannis Calvini opera quae supersunt omnia. Ediderunt Gulielmus Baum Eduardu9 Cunitz Eduardus Reuss Theologi Argentoratenses. Volumen IX. Brunsvigae 1870. Aldaar Prolegomena, caput XLVIII, Confessiones, p. LI- LX. Een kostelijke inleiding tot het onderwerp. En p. 689 — 752, Confessiones, de afdruk der belijdenissen.

Een treffelijke heenwijaing naar dit werk gaf Prof. Dr. J. J. Doedes, Betrekking der Nederlandsche Geloofsbelijdenis tot eenige oudere geloofsbelijdenissen, in Stemmen voor waarheid en vrede, 17<ie jaargang 1880, blz. 715—722. Aan hem dank ik den titel van mijn hoofdstuk 2.

Ten andere noem ik een onwaardeerbaar nieuw werk van ruim 1000 S., Die Bekenntnisschriften der reformierten Kirche. In authentischen Texten mit geschiclitlieher Einleitung und Kegister herausgegeben von E. F. Ivarl Muller, D. und ord. Professor dor Theologie zu Erlangen. Leipzig 1903. Een waardige voortzetting der llarmonia Confessionum (1581), Corpus et Syntagma Confessionum (1612), Jo. Christ. Guil. Augusti, Corpus librorum symbolicorum, qui in ecclesia reformatorum auctoritatem publicam obtinuerunt (1827), H. A. Niemeyer, G'ollectio confessionum in ecclesiis reformatie publicatarum (1840), Philip Schaff, Bibliotheca Symbolica Ecclesiae Universalia (1878). Miiller geeft korte historische inleidingen (S. XIII —LXXI) en den tekst van 58 confessies (8. X —946), mot register (S. 947 — 976).

Sluiten