Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geerde, van zijn plan afbrengen. Verscheidene leden der parijsscbe gemeente vielen als offers van zijn fanatisme.

"Wat nu de belijdenis der kerk van Parijs betreft, ze werd het eerst, uit 18 artikelen bestaande, gedrukt door Julius Bonnet in zijn Lettres de Jean Calvin ]). Beza vertaalde haar in 't latijn, en nam haar op in zijn door hem uitgegeven brieven -). De straatsburger hoogleeraren geven den franschen tekst zonder indeeling in artikelen, en plaatsen als titel Au roy. De confessie is 7 a 8 octavo-bladzijden groot.

De korte aanspraak aan den franschen koning Hendrik II handhaaft nadrukkelijk de H. Schrift als regel ter beoordeeling der zwaar belasterden Een onderschrift aan den vorst besluit het stuk.

De belijdenis der kerk van Parijs van 1557 heeft op de latere fransche confessie en op die van de Brés duidelijk invloed geoefend. De betrekking tusschen eersten laatstgenoemde blijkt ouder anderen uit wat zij leeren omtrent de erfzonde.

Artikel 4 der confessie van 1557 luidt:

„Nous croyons aussy que ce vice [héréditaire] est vrayement pêché qui suffit a condamner tout le genre humain, et pour tel est reputé devant Dieu, rnesme qu' apres le baptesme c'est tousiours pêché quant a la coulpe, combien que la condemnation [reatus] en soit abolie, pource que Dieu par sa bonté gratuite ne nous 1'impute point".

Artikel 15 onzer nederlandsche belijdenis bezigt bijna dezelfde woorden.

1) Paris 1854, T. II, p. 151 — 158.

2) Genuv. 1575, p. 400.

Sluiten