Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van wat in zake de nationale synode reeds behandeld was, werd besloten dat genoemde synode zou gehouden worden te Parjjs, niet om eenigen voorrang aan die kerk aldaar toe te kennen, maar wijl dat de meest geschikte stad was om heimelijk veel leeraars en oudsten te ontvangen. Zoodoende werd de synode te Parijs

gehouden" enz.

Do fransche belijdenis had dus een hoogst kerkelijke en wettelijke, dat is streng gerefosm eerde wijze van ontstaan. De twee en zeventig fransche kerken zeiven, in wettige synode vergaderd, stelden do kerkleer officieel vast.

Voorzitter van deze eerste synode was Franoiscus Morellanus, Fran?ois de Morel Sz. de Collonges, destijds predikant der parijssche gemeente, later prediker bij llenata, hertogin van Ferrara, Calvijn's leerling en vriend. De acta komen voor bij I. Aymon *), de belijdenis ontbreekt er. Over den datum is verschil. Aymon geeft op 35 Mei, La Popelinière 2) 28 Mei. Wellicht geeft de een don aanvangs-, do ander den einddatum.

Het bericht van Beza kan licht den schijn wekken, alsof de fransche kerken op die synode door het opstellen hunner eigen leer- en tuchtartikelen zich ais t ware van do geneefsche voogdijschap vrij maakten. De confessie met name schijnt haar eigen werk te zijn geweest.

Doch dit gevoelen is^inds eenigen tijd als verouderd opgegeven. Calvijn oefende ook op dit buitenlandsch werk grooten invloed. Hij vreesde de weinig bezadigde

1) I. Aymon, Touh les Synodes nationaux dos Eglises réform.'os de Franco, La Haye 1710, T. I.

2) T. I, fol. 139.

Sluiten