Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en synodale vergaderingen te houden van kerken onder 't kruis, bewijst wel hoe iu merg en been gereformeerd, dat is kerkelijk aangelegd, zij waren. De geloofswortel ook van deze rechtvaardigen werd door niets en niemand bewogen. Hun synoden brengen ons het woord, aangaande de eerste synode getuigd, in herinnering: „Het heeft den Heiligen Geest en ons goed gedacht" (HaDd. XV: 28).

„Wat hoeft hy bant, die vry kan gaen"?

Zoo sprak een notaris te Haarlem, Dirck Yolkertszoon Coornhert, de libertijn, bestrijder der gereformeerde predikanten ten tijde van prins Willem I, en voorlooper der Remonstranten10). Zijn woord was naar het hart van al wat destijds vrijzinnig dacht. Een belijdenisband en de vrijheid van een christenmenscli sluiten elkander uit.

Dienovereenkomstig teekende Johannes Uytenbogaert, de haagsche prediker en het hoofd der oude Remonstranten tijdens de kerktwisten, in zijn geschiedenis dier twisten ll) aan: „In deezen tyt quam een Boecxken in Brabant uit, draegende den Tytel van Belydenis des Geloofs .... is wel in den jaere 1566 gestelt, onder 't volk gestrooit.. . Wat persoon, of persoonen, Leeraeren, ofte anderen, deeze gezeide Nederlantsche Confessie oirspronklyk gestelt, ende op den naein van alle de Nederlantsche Gereformeerde Kerken, over, ende uitgegeeven hebben, en kan ik niet zekerlyk zeggen. [Er volgt de bespreking van den brief van Adrianus Saravia over de confessie, dien wij in Hoofdstuk I behandelden] Ik vinde niet dat eenige Synodaele, ofte andere Generale Vergaderinge aller Nederlnntscher Kerken daer over [om de belijdenis op te stellen] te voren zy gehouden, of dat daer toe

Sluiten