Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vlaamsche stad. Door de belegering en verovering door de Franschen in 1558 verloor zij veel van haar heerlijkheid. De hervorming won er vasten voet. Er zijn ons twee duinkerksche predikanten bekend. De eerste is Arnould, een jong menseh. De ander is Pieter de Bert of Petrus Bertius, die omstreeks 1565 aan de gemeente te Duinkerken verbonden was. Hij was Vlaming, en moest wegens vervolgingen vluchten. De toestand zijner echtgenoote dwong hem, zich eenigen tijd op te houden te Beveren, een dorp in West-Vlaanderen. Daar werd 14 November 1565 Petrus Bertius junior geboren, die èn als hoogleeraar te Leiden èn door zijn Remonstrantisme en Roomsch-katholicisme zich beroemd en berucht heeft gemaakt. Arnould en Pieter de Bert hebben, naar ik onderstel, Duinkerken op enkele kruissynoden vertegenwoordigd.

De hand des doods drukt loodzwaar op u neder:

Wel vind ik nog in u het het schoone Brugge weder,

Maar 't levend Brugge, eilaas, niet meer!

Zoo zong de vlaamsche dichter Ledeganck, daar een sihrijver getuigt: „Eene stad met veertigduizend inwoners, waar plaats is voor vierhonderdduizend. Een mantel gemaakt voor een welvarend en breedgeschouderd man, thans flodderend om de ledematen van een bedelaar, door de jaren krom gebogen, door den honger vermagerd Eindelooze grachten met ledige huizen. Kanalen, die naar zee heeten te spoeden, doch wier duttende sluiswachters al wat spoed heet den oorlog hebben verklaard 25).

Aldus verklaren hare vrienden van het grijze, vervallen Brugge, met haar ouderwetsche huizen met trap-

Sluiten