Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waren daarmee niet overwonnen. Rotne's haat was in het minst niet gebluscht. Slechts veranderde men van taktiek. De keizer zocht nu de evangelische standen te dringen tot de verklaring, dat Frederik niet met de augsburgsche confessie overeenstemde. Doch de keursaksische raadsheeren verzetten zich hiertegen met goed gevolg. Zij doorzagen eindelijk, dat het niet slechts op den paltsgraaf gemunt was, maar dat bedoeld werd een generale veroordeeling der Evangelischen ook in andere landen.

Herhaaldelijk evenwel hebben dezelfde raadsheeren, als tolken der gansche luthersche partij, Frederik dringend vermaand, van zijn avondmaalsleer en catechismus, zijn „Zwinglianisme en Calvinisme", afstand te doen. De keurvorst gaf onveranderlijk steeds ten antwoord, dat hij bij de augsburgsche confessie en haar apologie volstandig volhardde, en dat hij zich op Gods Woord beriep '). Ook herinnerde hij gedurig aan de vervolging zijner geloofsbroeders in Spanje en Frankrijk, in Italië en de Nederlanden, en aan de noodzakelijkheid, deze martelaars voor Christus niet in zijn persoon te veroordeelen. Men werd het ten laatste eens over een convent of samenkomst in Erfurt, tot oplossing der geloofsgeschillen onder de Evangelischen weldra te houden.

Voorts zal de menschlievende keurvorst wel niet zonder hartelijke en verzoenende woorden van de evangelische vorsten en gezanten gescheiden zjjn (24 Mei). Zelfs de keizer toonde, bij zijn laatste ontmoeting met Frederik, een genadige gezindheid.

De uitgang van den augsburgschen rijksdag gaf wel

1) Frederik bedoelde niet de onveranderde augsburgsche confessie van 1530, maar de veranderde of Emendata van 1540, zes jaar vóór Luthers dood. Melanchthon heeft n. m. in 1540 artikel 10 der confessie of apologie, zooals zij oudtijds heette, „Van des Heeren heilig Avondmaal", zöö veranderd, dat ook Calvijn de augsburgsche confessie onvoorwaardelijk erkende.

Sluiten