Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voud aangenomen, omdat men nu een zeer opmerkelijke bekorting aanbracht. Men liet de woorden weg: „Voire iusques k se faire adorer d'un chacun, promettant grand choses aux hommes: et cela n'est de merueille attendu qu'il s'est bien osé presenter a Christ pour se faire adorer de luy. Ja ooc so verre, dat sy hen van een yeghelick aenbidden doen, ende belouen groote dingen don menschen! ende dat en is gheen wonder, ghemerckt hy voor Christum heeft doruen komen, om hem van den seluen te doen aanbidden". Volgens professor van Toorenenbergen getuigt deze weglating van de zucht der nederlandsche Hervormden, om de uitwassen van het volksgeloof omtrent den invloed des duivels tegen te gaan.

Artikel 14 handelt „Van de schepping en val des menschen en zijn onvermogen tot het ware goed". De eerste mensch wordt daarin beschreven als zijnde „goed, rechtvaardig en heilig". De synode nam de dan volgende woorden weg. „Et tout-parfait en toutes choses. Ende gantsch in alle dingen volmaeckt". Een kleine, gewichtige wijziging. De kerk kwam daarin op tegen de overdreven voorstelling van het wezen van Gods beeld in den eersten Adam, die later de dogmatiek beheerscht heeft. Zou de invloed van zeer bekwame en verlichte theologanten als Saravia en Junius in dergelijke wijzigingen zichtbaar zijn?

„Kunnende met zijn wil in alles overeenkomen met den wille Gods". In den geest der vorige wijziging nam de synode de volgende lofspraak weg. „Dien donc 1'a creé et composé de deux choses, du corps et de 1'ame: le corps a esté fait de la terre, et 1'esprit et vie a esté inspiree de Dieu, de sorte qu'en 1'homme on y void vne telle excellence que 1'entendement humain defaut a 1 expliquer. II a esté tel, dit Dauid, qu'il ne luy restoit plus que destre Dieu: il a esté couronné de gloire et d'honneur. God heeft hem dan gheschapen ende ghemaeckt van twee dinghen, van lijf ende ziele: het

Sluiten