Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem staat vooral ook Karei van Croy of Charles de Croy, prins van Chimay, Brugge's dubbelhartige verrader, schuldig aan Vlaanderen's ondergang.

In den zomer van 1578, toen in de groote vlaamsche en brabantsche steden de Roomschen op hun beurt deerlijk in 't gedrang kwamen, dienden aanzienlijke Gereformeerden een smeekschrift aan den aartshertog en den staatsraad in, strekkende tot verkrijging van volkomen gelijkstelling der beide godsdiensten in al de Gewesten. Resultaat was, dat 22 Juli 1578 De godsdienstvrede van Matthias aan het oordeel der gewestelijke Staten werd onderworpen'). Overal waar Roomschen of Onroomschen minstens honderd huisgezinnen telden, zou voortaan vrijheid van openbare godsdienstoefening bestaan. Aldus de godsdienstquaestie door verdraagzaamheid opgelost. De idee van Oranje, de geest der Hervorming zegepraalt. In Henegouwen en Artois, in de waalsche gewesten, in Utrecht en Gelderland, overal waar de Roomschen de overhand hadden, weigerde men het ontwerp aan te nemen. Van Rome ging aldus de scheuring tusschen Noord en Zuid uit. Door den invloed van Oranje werd elders, zelfs te Gent 16 December 1578, en voorts van lieverlede in de meeste gewesten de godsdienstvrede aangenomen.

In de zuidelijke gewesten van België heerschte een gansch andere geest dan in de noordelijken. In het Walenland deed een fel roomsche aristocratie haar invloed gelden. De Gentenaars scholden haar voor Glippers en Paternoster-knechten. Zij zeiven noemden zich Malcontenten, omdat zij, „grootelyks ontevreden geweest waren met den Religionsvrede, die den Aertshertog, den Prins van Oranje en den Raedt van State den 22sten Julij laetsleden hadden uytghegeven", en den Gereformeerden

1) Zie do 30 artikelen van den godsdienstvrede bij v. Meteren, fol. 140—142.

Sluiten