Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

raauzaam zaï zijn in een JterK onaer net kruis, toe te laten tot de vergaderingen om het woord Gods te hooren hen, die van het Avondmaal ontzet zijn. Dat het alle geloovigen en christenen vrij staat, alle schepselen Gods te gebruiken, niet te misbruiken, als goud en zilver, kostelijk gesteente en kleedij en dergelijken.

Ook deze notulen zijn hoogst belangrijk voor onze kennis van de kerken dier dagen, maar bevatten over onze belijdenis des geloofs geen enkel woord. Van de geloofsleer werd schier niet gerept. Het leven en de kerkelijke tucht was het één en al op de synoden der zestiende eeuw.

Uit het jaar 1577, het eerste jaar na de pacificatie van Gent en der gewetensvrijheid in België, toen de hervormde kerken aldaar zich krachtig begonnen te verheffen, dateeren vier kerkvergaderingen.

De eerste is voor ons doel van geen belang.

De tweede had meer beteekenis. Ook zij zwijgt van de confessie.

De derde is de synode van Dordrecht 25 Juni 1577, uitsluitend samengesteld uit afgevaardigden der waalsche gemeenten.

Zij verzwijgt onze belijdenis ter plaatse, waar we haar handhaving zouden verwacht hebben. Als er sprake is van jongelieden, die tot den dienst des Woords zich voorbereiden en liefdegaven der gemeente ontvangen, draagt artikel 10 enkel aan sommige gemeenten op, „te oordeelen of zij bekwaam zullen zijn en of men hoop zal hebben dat zij de Kerk kunnen dienen (juger s'ils seront capables et si on aura esperance qu'ils puissent servir è, 1'Eglise"). Van een oordeel over hun leer, van een toetsen aan de confessie geen woord.

Over de artikelen die te Embden vastgesteld waren vervaardigde de synode een advies, ten einde dit aan de synode der vlaamsche kerken in overweging te geven. Daarin komt een tegengesteld verschijnsel voor. Embden

Sluiten