is toegevoegd aan uw favorieten.

De geschiedenis der Nederlandsche geloofsbelijdenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

steert bindt den opzieners der gemeente schier in alle deelen de handen »). Men meent een plakkaat tegen de gevaarlijkste rustverstoorders te lezen. De ministers, ouderlingen en diakenen zouden voortaan door magistraten en Staten gekozen worden. Zij mogen geen zegel, secretaris noch notaris gebruiken. Mogen geen legatiën of brieven aan vorsten, republieken of steden zenden, dan na communicatie en verlof van de Staten of burgemeesters der plaats, op poene van arbitrale correctie. Dat aldus de voorgangers der gemeente, hun scheldnaam consistorie-boeven getrouw, in het ongunstigste daglicht werden gesteld, blijve bier buiten bespreking. hvenzoo, dat deze libertijnsche vrijheidsberooving stad en gewest jaren lang hevig beroerde. Het zij genoeg te herinneren, dat voortaan het aannemen en onderteekenen van confessie en catechismus van de Utrechtsche predikanten niet gevorderd werd.

In Holland voerde dezelfde aanslag op de vrijheid der Kerk tot soortgelijke twisten. Bij expresse acte van 1 Febiuari 1591 riepen de Staten der provincie acht politieke en acht kerkelijke uitstekende mannen te 's Gravenhage bijeen om een concept van kerkenordening samen te stellen. Ofschoon eenige kerkelijken op die gemengde veiga ering volhielden, dat het maken van kerkelijke wetten met den politieke overheden maar den kerkeijken toekwam, hielpen zij toch mede een ontwerp op

Sn ïrn H TT"? Üet kerk^^ concept van 1583 da»nn ï ^ 8 \ ° verkiezing der predikanten kwam tnPh / in handen der overheden. De kerkelijke

£«rïL» g6neral,e Syn°den over leer e» wandel der kerkdienaren, en de onderteekenmg van symbolische ge-

Act# ,^116377 "v DermOUl' 1 «S «ooije,- 284-298, Reits.na en van Veen, I IS.6" Derm0Ut' 1 352 "354; H00,Jer 324-350; Van der Kemp,