Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sich daer mede moeyen, laet die Dienaers dat selfs boeten, ende niet het Predick-ampt".

Gerardus Blockhoven had als predikant te Mechelen gestaan, en was in het overgaan der stad aan de Spanjaarden, tusschen de soldaten verstoken, 's vijands handen ontvloden. Na in of nabij Gorkum gediend te hebben, werd hij Utrechtenaar van geboorte naar zijn vaderstad ontboden. Hij had bij handtasting aan de classis Gorkum belofte gedaan, te zullen blijven bij de kerkorde in Holland gebruikelijk. Toen hij zijn belofte niet nakwam, schreef de classis hem tweemaal. Reeds was hij tot ordinaris predikant te Utrecht beroepen, toen Hendrik Corput uit Dordrecht en Libertus Fraximus uit den Haag in de stad verschenen, om bemiddelend tusschen magistraat en kerkelijke gemeente op te treden. Ofschoon Blockhoven gelijk later bleek verre van rechtzinnig was, werd hij evenwel tot onderteekening der Confessie bewogen, mits zeker „renversael" [schriftelijke tegenbelofte of tegenverzekering, van het Fransche werkwoord renverser, onderst boven keeren] dat men hem gaf, aldus luidende:

„Wy ondergeschreven Dienaers des Godlijcken Woorts, verklaren ende attesteren by desen, dat Gerardus Blockhovius onderteyckenende de XXXVII. Articulen vande belijdenisse des Geloofs der Nederlantsche Gereformeerde Kercken, 'tselve gedaen heeft met dese verklaringe over 'tstuck vande Predestinatie, namentlick: Dat hy 'tselve verstaet na de Leere des Apostels, Eph.: I. te weten, dat wy in Christo Wtvercoren zijn, eer des Werelts gront geleyt was, wt genade alleen. Oirconde onse gewoonlicke Signaturen hier onder ghestelt den 6. Martij Ao. 1593. oude stijl, Ende was onderteyckent aldus, Johannes Wtenbogaert, Henricus Corput, Libertus Fraxinus, Johannes Gerobulus, Henricus Caesarius".

Midden in den tijd der regenten-overheersching nog wel te Utrecht zelfs door een onrechtzinnig predikant werd het gezag der Nederlandsche geloofsbelijdenis en

Sluiten